Beschermengel Wat waren het rare weken ...

Gisteren drie weken geleden begon de achtbaan van emotie. Mijn zoontje was ongeveer 2,5 week daarvoor gebeten door een teek. Toen ik thuis kwam na een etentje met collega ondernemers had mijn man een rode plek ontdekt op de plek van de beet. We weten hier best wat vanaf dus volgende dag gelijk naar de weekendarts. Na aandringen kreeg ik antibiotica voor een weekje en nee, ik ben normaal gezien niet zo'n fan van antibiotica. Ik moest de arts zelf vertellen wat zo'n kring precies inhoudt en hoe te handelen. Een paar dagen later naar de natuurarts en ondertussen in de buurt van mijn kinderen proberen de tranen te bedwingen want jee... zo'n klein beestje kan grote gevolgen hebben. Een paar dagen later prikten we bloed in ons dorp want hier in Duitsland zijn ze een stuk verder met lyme en die vrijdag de uitslag. Er waren geen tekenen van de borelia-bacterie in het bloed. We zijn gematigd blij omdat we ook weten dat de bacterie zich kan verstoppen en transformeren. Maar ... we zijn er heel snel bij en in Duitsland is een kuur van 3 weken de standaard. Deze drie weken zijn nu bijna voorbij en om de juiste omstandigheden te creëren voor zijn immuunsysteem maken we ook gebruik van natuurlijke middelen onder begeleiding van een arts en weren we praktisch alle suikers en gluten uit ons dieet. Hoe beide kinderen hieraan meedoen vind ik ontroerend. Natuurlijk doe ik mijn best om hen hiervan zo min mogelijk te laten merken en maak ik nu nog meer voedend lekkers dan ik al deed. Maar het feit dat deze twee jongens van bijna 6 en 8 nog niet één keertje in deze weken om zelfs maar een snoepje hebben gevraagd vind ik waanzinnig stoer. Ik krijg hierdoor weer nog meer de overtuiging dat kinderen innerlijk weten wat goed voor ze is. Op enig moment tijdens de eerste dagen dacht ik ... en nu ga ik alles op alles zetten om ervoor te zorgen dat ik via Lieverdeliefste mijn baan op kan gaan zeggen en alleen nog via invalwerk in het onderwijs aan de slag ga waardoor ik er nog meer voor de kinderen kan zijn. Ik voelde ook heel sterk dat dit gaat lukken, misschien niet komend jaar en misschien nog niet het jaar daarop maar het gáát lukken. Diezelfde dag kreeg ik drie opdrachten binnen waarvan een best een flinke. De grootste tot nu toe. Een van die drie opdrachten was voor mijn collega. Ze neemt afscheid en wilde heel graag een kaartje van mijn hand. Of ik een beschermengel wilde tekenen. Een paar dagen later vloog ze op papier en toen ik vroeg of mijn collega er ongezien een woord bij wilde voelen kwam ze met het woord: vertrouwen. Het voelde voor mij heel emotioneel om deze beschermengel te tekenen en met dit woord erbij was het bijna therapeutisch. Ik heb het gevoel dat ik mijzelf heb overtroffen in het resultaat van de tekening en ik voel me bijna gezogen worden in een nieuwe richting want dat er meer beschermengelen gaan komen dat is zeker! Deze beschermengel met dat woord 'vertrouwen' gaf mij in ieder geval de kracht om vertrouwen te mogen voelen over het genezen van mijn zoontje ook al ben ik nog heel vaak bang en ontzettend bezorgd, ik heb vertrouwen nodig om er op de juiste manier voor hem te kunnen zijn. Waarom schijf ik dit eigenlijk... Ik schrijf dit omdat ik ook wil dat jullie mij echt kennen en dat betekent voor mij dat ik ook af en toe mijn zorgen wil delen om daarmee mijn echte ik te laten zien. Ik schrijf het omdat jij als lezer misschien herkenning kunt voelen bij sommige woorden of wellicht tips en adviezen voor mij hebt. Ik schrijf het ook omdat deze zorgen mij de kracht en inspiratie hebben gegeven om binnen mijn tekenwerk een nieuwe weg in te slaan. Ik zou het namelijk zo fijn vinden om (wanneer jij er één kunt gebruiken) ook voor jou een beschermengel te tekenen en zo uiteindelijk een serie te maken waarbij we allemaal een kaartje kunnen trekken op een moment dat we een engel nodig hebben ... Met mijn zoontje gaat het overigens goed. Ondanks dat hij moe is van de antibiotica en veel rust nodig heeft, is hij gewoon zichzelf. Ook hij tekent zijn gevoel van zich af met tekeningen die soms heel erg ontroerend zijn en soms hartverwarmend vrolijk. Ik wens jullie een hele mooie dag!

Liefs ...

❤️

Karien

ps ... ken je iemand die wel een kleine engel die vertrouwen geeft kan gebruiken ? Ik ga deze week twee kaartjes versturen naar mensen die het nodig hebben.

Wil je alvast een kaartje bestellen dan kan dat hier.
  Karien Kupers     17-06-2018 07:44     Reacties ( 0 )
Reacties (0)

Geen reacties gevonden.