Welkom op mijn Lieverdeliefste-Blog.
Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat!
Affirmaties

  Karien Kupers     03-04-2018     Reacties (0)

Affirmaties Affirmaties zijn boodschappen die je in gedachten of hardop uitspreekt. Je zou er eens op moeten letten dat je eigenlijk de hele dag door affirmaties gebruikt. Dit kunnen boodschappen aan jezelf zijn maar ook bijvoorbeeld aan je kinderen. Heel vaak gebruiken we affirmaties negatief. Ik hoor zelf steeds mijn moeder nog zeggen: "wat heb je toch altijd pech" of "jij bent stil en verlegen".  Natuurlijk kon ze er niets aan doen. Een tijdlang ben ik boos geweest om wat ik zo als kind mee kreeg, maar ik wil ervan uitgaan dat mijn ouders met de beste bedoelingen met mij om zijn gegaan. Eigenlijk weet ik wel zeker dat dit zo was. Wel zijn dit soort affirmaties heel lang bij mij gebleven en zijn ze er nog. Als ik in de spiegel kijk dan zeg ik meestal niet iets aardigs tegen mezelf en dat is zacht uitgedrukt erg jammer....

Lees meer

Illustratieve Misser

  Karien Kupers     06-03-2018     Reacties (3)

Illustratieve Misser Een beetje in een juichstemming opende ik mijn Lieverdeliefste mailbox. Ik kijk er iedere dag een keertje in (misschien moest ik dat met mijn Social Media ook eens invoeren want daar kijk ik veel vaker maar dat is een ander verhaal). De juichstemming kwam omdat ik een tekening klaar had. Ik voelde me er tevreden over. Het kinderportretje was goed gelukt en als klap op de vuurpijl had ik er nog een verrassing bij getekend ... een unicorn (een meisje, prinses, rose ... daar kan ik niet mee missen dacht ik). De preview-tekening deed het goed op Instagram, dus ik was blij. De opdracht voor de winnaar van de winactie kon ik nu bijna naar de drukker sturen, tenminste dat dacht ik. In mijn mailbox zag ik een mailtje van 09.22 in de ochtend. Dat was de tijd dat ik verder kleurde aan de betreffede tekening. Dat was ook het tijdstip dat ik toch...

Lees meer

Van-jij-kunt-niet-naar-ik-kan-wel-(deel-2).-Blog-van-februari-2017-in-de-herhaling!

  karien kupers     06-02-2018     Reacties (3)

Van-jij-kunt-niet-naar-ik-kan-wel-(deel-2).-Blog-van-februari-2017-in-de-herhaling! Gierende uithalen huilend liep ik mijn klas uit. Mijn kleuters met grote, stille, verbaasde ogen achterlatend…. Het was februari van 2017 en ik was een weekje ziek geweest. Blaasontsteking en migraine, zo hield ik mijzelf voor. Maar om eerlijk te zijn hield ik mij al heel lang voor dat het wel ging, dat het wel moest gaan. De dag voor de huilbui liep ik in Hoorn. “ik hoef alleen maar toetsen af te nemen” hoorde ik mijzelf zeggen tegen  de persoon met wie ik over de hobbelige straten van het stadje liep. “Toetsen afnemen, dan kan ik gewoon rustig voorlezen uit een boekje”. Ik voelde mij al langer niet goed. In de zomervakantie voor de uiteindelijke huilbui die alles anders maakte, sprak ik met dezelfde persoon, waarmee ik nu door Hoorn liep. Terwijl ik op de schommel in mijn achtertuin zat en de...

Lees meer

Jazeker, met dit blog ga ik door de mand vallen ...

  karien kupers     04-02-2018     Reacties (3)

Jazeker, met dit blog ga ik door de mand vallen ... Jazeker! Met dit blog ga ik door de mand vallen ...  ik ben zelf namelijk niet zo prinsophetwittepaarderig als mijn valentijns-afbeeldingen misschien doen vermoeden. Ik ben niet geweldig romantisch en geloof ook niet in "die ene" of "de ware". Ik trouwde (euhm, daar heb je het al ... wij trouwden bedoel ik natuurlijk) toen ik zwanger was van de tweede en wij trouwden zeker niet omdat wij dit nou zo romantsch vonden. Sterker nog, eigenlijk noem ik "mijn man" nog steeds het liefst "mijn vriend". En nog sterker ... scheiden en toch bij elkaar blijven klinkt ons beiden best aanlokkelijk in de oren. Overigens ben ik ook een beetje anti het woordje "mijn" want ik ben niet van hem en hij is niet van mij. De enige die van mij is dat ben ik zelf. En om eerlijk te zijn is dat de les die ik...

Lees meer

Van jij kunt niet naar "ik kan wel" deel 1

  Karien Kupers     02-02-2018     Reacties (1)

Van jij kunt niet naar Het geluk brandde in mijn handen in vorm van de tekendoos die we in de brugklas moesten aanschaffen. Ik was 12 jaar en zo trots op mijn tekendoos die gevuld was met oost-Indische inkt, een kroontjespen, houtskool en potloden 2- en 6b. Ik had geen flauw idee wat ik met de spullen in de doos moest doen, maar ik voelde een verlangen, toen al voelde ik die droom … … die drie jaar later bruut uiteenspatte toen ik mijn tekenleraar hoorde zeggen dat hij mij niet “goed genoeg” vond om tekenen in mijn vakkenpakket te kiezen, laat staan om naar de kunstacademie te gaan … “Niet goed genoeg” … dat zijn de woorden die ik nog steeds iedere dag hoor, de woorden die de toen 15 jarige “ik” heeft opgeslagen om helaas nooit meer te vergeten … Maar natuurlijk ging ik door, ik koos...

Lees meer