Jazeker, met dit blog ga ik door de mand vallen ... Jazeker! Met dit blog ga ik door de mand vallen ... 
ik ben zelf namelijk niet zo prinsophetwittepaarderig als mijn valentijns-afbeeldingen misschien doen vermoeden. Ik ben niet geweldig romantisch en geloof ook niet in "die ene" of "de ware". Ik trouwde (euhm, daar heb je het al ... wij trouwden bedoel ik natuurlijk) toen ik zwanger was van de tweede en wij trouwden zeker niet omdat wij dit nou zo romantsch vonden. Sterker nog, eigenlijk noem ik "mijn man" nog steeds het liefst "mijn vriend". En nog sterker ... scheiden en toch bij elkaar blijven klinkt ons beiden best aanlokkelijk in de oren. Overigens ben ik ook een beetje anti het woordje "mijn" want ik ben niet van hem en hij is niet van mij. De enige die van mij is dat ben ik zelf. En om eerlijk te zijn is dat de les die ik het afgelopen jaar heb geleerd en die mij heel goed bevalt. Dit lezend zou je dus even kunnen denken dat ik dus anti-liefde ben, maar dat is absoluut niet waar. Van mensen houden is heel erg fijn en ik heb dit tot op heden vier keer heel sterk mogen ervaren (waarvan twee keer de allesoverheerstende moederliefde). Waar ik wel een klein beetje lichamelijk onpasselijk van word is de liefde die ik in mijn hoofd de naam "Facebook-liefde" geef. Die liefde, of misschien beter gezegd, dat leven waarin mensen op roze wolken lijken te wonen, alleen maar leuke dingen doen, waar er nooit herrie in de tent is en zeker niet waar de kinderen bij zijn, waarbij het nieuwe nederlandse gemiddelde van jeweetwel met 500% overschreden wordt en dat alles op zachte lieflijke vioolmuziek. Misschien zijn er mensen die hun leven echt zo leiden, maar ik ben er niet een van. 

Al schrijvende, en ik schrijf zoals ik illustreer, direct vanuit mijn hart ... bedenk ik mij dat dit bijna een blog wordt waar ik de volgende titel boven zou kunnen zetten: "Koop mijn valentijnkaartjes niet want het is allemaal onzin en commercieel geneuzel." Nou, dat meen ik dus niet hoor! koop ze vooral wel en stuur ze aan wie je wilt en wanneer je dat wilt. Dat is eigenlijk mijn idee van de kaartjes die ik maak. Ze zijn voor iedereen en voor iedere dag. Ook voor de buurvrouw die altijd voor je klaar staat, voor je beste vriendin, voor je kinderen, voor je tweede prins(es) op het witte paard of je derde (wel eerlijk zijn hoor!), voor je ex waar je nog met liefde aan terug denkt, voor de juf van je kinderen van wie je houdt omdat zij van hen houdt en zelfs voor de persoon die je eigenlijk niet mag maar waarvan je in het hart best weet dat dit komt omdat hij of zij jou ergens op spiegelt. Tot zover de reclame voor mijn kaartjes (ze zijn echt leuk toch ... en wil je toch gaan voor de echte Valentijnsverrassing dan kan ik ze ook voor je schrijven en posten). Mijn bedoeling van dit blog was om nog even terug te gaan in mijn herinnering. Want dat vind ik Valentijnsdag dan weer wel ... een mooie dag om nog even stil te staan bij die eerste ontmoeting ... Wil je overigens na dit reclameblok wel iets bestellen, gebruik dan de code VALENTIJNS-SPAM18 voor 15% korting tot en  met 10 februari. De korting is geldig op alles in mijn winkel, dus niet alleen Valentijn)

Ik was 28 als de dood dat ik over zou schieten. Ken je die term? Ik had het leuk, met een mooi appartement, leuke vriendinnen en een allerbeste vriend. Ik maakte prachtige verre reizen maar ik wist niet hoe het was om verliefd te zijn en ja dat is best laat om dat nog niet te weten en ja daar schaamde ik mij voor. Oh, en ook ja ... ik dacht serieus dat ik niet leuk, gezellig en knap genoeg was en daarmee dat niemand dus ooit van mij zou gaan houden. Poeh ... dat is eruit! En wat doe je als je je zo voelt dan kijk je stiekem eens bij de contactadvertenties. Voor de mensen die nog niet zo vintage zijn als ik ... een contactadvertentie van vroeger is de Tinder van nu maar dan in de krant. Ik schreef twee keer en ik spak met beide anti-prinsen ook daadwerkelijk af. Ik kan hier heel kort over zijn ... op enig moment tijdens deze afspraakjes (het woord date bestond toen nog niet denk ik zo) WILDE ik dat ik over zou schieten ... Echt waar, wat een drama was dat!. Ik heb er in ieder geval van geleerd dat dat het echt heel erg dom is om zomaar met een vreemde man in je auto rond te gaan toeren om vervolgens bijna bij zijn kennissen op de koffie te gaan om dit vervolgens niet te doen, trillend naar huis te rijden en bij thuiskomst zijn dwingende stem op je antwoordapparaat te horen (antwoordapparaat ... de voicemail van vroeger maar dan echt als een apparaat met een stekker) dat je hem terug MOET bellen. En ik heb er ook van geleerd dat een wandeling in het park met iemand waarvan je bij de eerste blik al weet dat dit hem echt serieus niet gaat worden ook best wel niet zo geslaagd is. 

Ik liet het er dus maar even bij, dat begrijp je vast wel. Tot de dag dat ik op mijn werk aankwam en mijn collega / vriendin met een boekje kwam aanzwaaien. "Ja het zat om de Viva en ja ik dacht gelijk aan jou" lachte ze erbij. Na schooltijd gingen we samen kijken. Het boekje met singles van de viva was denk ik eigenlijk de voorloper van Boer zoekt vrouw maar dan op papier. We keken, lazen en hadden lol en ik nam het boekje aan het eind van de middag dus wel mee naar huis. Die hele avond keek en las ik nog een keer en nog een keer en ik schreef. Ik schreef zelfs op drie mannen tegelijk ... tsja, waarom wedden op een enkel paard toch? 

Na een paar weken ging op een avond de telefoon ... Mijn toekomstig echtgenoot aan de andere kant van de lijn, maar dat wisten we toen natuurlijk nog niet .... Lang verhaal kort, we spraken een week later af bij de winkel van Sinkel in Utrecht alwaar mijn eerste woorden tegen hem waren "Hai ik ben Karien en ik moet heel nodig plassen ..." Nu zijn we 20 jaar, behoorlijk wat lief en leed en 2 prachtige jongens rijker. De Viva heeft nog twee keer een berichtje over ons geplaatst maar dat was vrij kort na het singles-boekje en een paar jaar later. Dus Viva ... als je dit leest ... bel gerust, dan mag je gelijk een paar van mijn illustraties plaatsen !

Enne, vertel eens hieronder ... hoe heb jij jouw lief ontmoet ?
  karien kupers     04-02-2018 09:16     Reacties ( 3 )
Reacties (3)
 Kim -  08-02-2018

Geweldig..... hahaha!!!! En ik heb gelijk een idee uit jouw blog! Welke? Dat lees je waarschijnlijk nog wel ergens... ?

 Birgit -  07-02-2018

Leuk blog! Ik heb mijn lief via internet leren kennen. Hij reageerde via een datingsite achtig iets van MSN op mijn profiel. Het was van mijn kant zeker geen liefde op het eerste gezicht maar ondertussen ben ik zijn grootste fan. We zijn ruim 12 jaar verder waarvan 9 getrouwd en we hebben een heerlijk dochter van 5 ❤️

 Ria -  06-02-2018

Hahaha wat leuk om te lezen!!